Monday, November 13, 2006

New dawn in world cricket !?

Finally Australians have done it. ICC Champion's Trophy (previously called ICC Knock Out trophy) was one major one day tournament where they had not made a mark. But with this win they have broken the jinx of not performing well in this prestigious tournament regarded as the major one day tournament next only to world cup. For the enthusiasts this was their 31st major title in ODIs.

ICC Knock Out/ Champion's trophy was started way back in 1998 in Dhaka, Bangladesh and is being played every 2 years. But then Australia was blasted out of the tournament almost single handedly by Sachin Tendulkar. There was no concept of groups at that time in this tournament. You lose the match and you are out of the tournament. South Africa claimed the title outsmarting West Indies in the final. Then again in the year 2000 in Kenya, Australia was outplayed by India this time with new stars Zaheer Khan and Yuvraj Singh. Though India managed to get into finals beating South Africa in the semi finals they lost to the New Zealanders in the final. In 2002 played in Sri Lanka rain played the major role in majority of the matches with India and Sri Lanka being declared as joint winners. In 2004 when it was played in England to everybody's surprise West Indies emerged winners defeating England which won semifinals against the mighty Aussies at that time. Ironically this time in 2006 the defending champions Windies had to play the qualifying matches in this tournament to enter the group stage.

Australia's campaign this time was not so good with them losing to West Indies in their first match. But then Aussies are Aussies. They could turn around things in no time. They then went on winning their next 2 matches against England and India comfortably. In the semi finals against arch rivals New Zealand they had the opposition on the mat with New Zealand reeling at 35/6 chasing a target of 241. But then Australia too had their anxious moments when Daniel Vettori and Jacob Oram put on 103 runs for the 7th wicket. In the end Australia managed to win the match by 34 runs. On the other side West Indies recorded their victory in style with Chris Gayle scoring 133 not out and defeating South Africa by 6 wickets.

the final between Australia and West Indies proved to be an anti-climax. With the kind of start Chris Gayle and Chanderpaul provided one would have expected them to amass over 350 runs. What with Australian spear head Glen McGrath being hit for 22 runs in 2 overs with two towering sixes by Gayle this was certainly the case. McGrath shaking his head after being hit was very very rare these days. But to the dismay of Windies and relief of Aussies the great West Indian collapse was just around the corner. But it started too early that day. Over dependence of the team on Gayle was proved once again in Mumbai and Australians staged a remarkable comeback by bundling out WI for paltry 138. Aussies achieved the revised target due to rain of 116 runs from 35 overs with 8 wickets in hand.

West Indian collapse is not new. To instantiate it in this tournament, it was bundled out for over 80 runs in league match against Sri Lanka. Against India in the group match it had a mini collapse when hardly 20 runs left to reach the target. But then having won the league match against Aussies one expected much more from them. Australian road to victory reminded of their 1999 world cup victory when they started their campaign losing their first match to arch rivals New Zealand.

With hardly 4 months to go for the world cup in West Indies, one of the favourites other than Aussies is Windies. They had now clashed with Australia twice in succession in finals having defeated them in league stages. Whatever may be argument but clearly West Indies have shown the world how to beat the invincible Aussies twice. With the current form of other teams it seems that with familiar conditions in West Indies and home advantage West Indies too are strong contenders for the prized trophy. Will the golden days of West Indies return? We will have to wait another 4 months to get the exact answer for this question.


Monday, November 06, 2006

Era of Remakes in Bollywood

Suddenly it is a trend catching up with the film makers in Mumbai. The age of remakes is now here. Devdas, Don, Umrao Jaan, Sholey and the list goes on. Though the box office results of these 'remade' films are not so encouraging still the experiments are going on.

Remade films are the flavour of the season with those extravagant sets and costumes overshadowing their original. But when a film is remade, the comparisions between the original and the remade is inevitable. And the result is that the newer one fails to impress the critics and even the audience to some extent (if they had seen the original earlier) in most occasions. Younger generation may be thrilled to see their favourite hero in a new role. But not for those who had seen the original. When I saw Don a week ago this was the case since I had seen the original Amitabh starrer. One has to be careful when choosing the leads for their remade version as today most of the actors in Bollywood are stereotyped for their typical roles. So it is hard to accept Shah Rukh as Don in place of Amitabh as SRK is most known for his romantic roles.

Generally the films in an era are inspired by the socio-economic condition of the nation at that time. So can you imagine a movie like Coolie which starred angry man of that time Amitabh remade today? At that time nation was in the phase of industrialization and labour unions. So the film suited those circumstances and was well appreciated. But not now. Next in the pipeline of remade films is Sholey. Dont know how the audience will accept this seemingly misadventure with Big B who played Jai in the original playing the bad man Gabbar Singh here!! This week released Umrao Jaan also met with the same fate as other remakes with critics.

In the case of remakes with the plot already known to the viewers the film cast is under severe inspection as there is a comparision between the two versions. In my opinion when you are about to make a remake it should be a basic idea from the original with the film story relevant to today's scenario. With the media blowing the remade films out of proportion naturally the expectations are also high. Atleast till the movie is released film makers should not reveal it as a remake. But there is a catch here, you are about get to lot of publicity and hype if it is a projected as a remake right from day one. So there is a thin line between the two. So it should be a fine balance between retaining your fresh ideas, not merely copying from the original and living up to the expectations. As they say rather than remake, 'inspiration' is a better word.

But one question still remains unanswered. Does the era of remakes indicate the absence of fresh ideas? This is the question that is yet to be answered by the filmmakers.

Mr.Amitabh Bachchan is now Dr.Amitabh Bachchan with the Delhi University awarding him honorary doctorate. Congratulations Dr.Amitabh Bachchan.


Thursday, November 02, 2006

ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ೫೦ರ ಸ೦ಭ್ರಮ

ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಸುವರ್ಣ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಅ೦ತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಲೇಖನ ಬರೆಯಬೇಕೆ೦ಬ ಬಹುದಿನಗಳ ಬಯಕೆ ಇ೦ದು ಕೈಗೂಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಮೊದಲು ಕರ್ನಾಟಕದ ೫೦ರ ಸ೦ಭ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಆ೦ಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಲೇಖನ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಅನುಭವವೇ ಬೇರೆ.

ಕನ್ನಡ ನಾಡೆ೦ದಾಗ ಮೊದಲು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದು ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆ೦ಪು ವಿರಚಿತ 'ಜೈ ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ, ಜಯ ಹೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ'. ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದವರಿಗೆ ಶಾಲೆಯ ಬೆಳಗಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಗೀತೆಯು ಕ೦ಠಪಾಠವಾಗಿರಬಹುದು. ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ 'ಜನಗಣಮನ' ಹೇಗೊ ಹಾಗೇಯೆ ನಾಡಗೀತೆಯು ನಮ್ಮ ನಾಡಪ್ರೇಮವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎ೦ದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರ, ರಾಜ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಾಗುವುದು ಈ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಂತದಲ್ಲೇ. ನಾನು ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಮಾಜ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಇತ್ತು - ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಬೆಳೆಗಳು, ಖನಿಜ ಸ೦ಪತ್ತು, ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣಗಳು ಹೀಗೆ ನಾಡಿನ ಸಮಗ್ರ ಚಿತ್ರಣವಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಬೆಳೆದು ಬಂದ ನಾಡಪ್ರೇಮ ಇ೦ದೂ ಹಸಿರಾಗಿದೆ.

ಒ೦ದು ನಾಡು ಎ೦ದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಸ೦ಸ್ಕೃತಿ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಜನ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಪ೦ಚವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅ೦ದರೆ ೭ ಜ್ನಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊ೦ಡಿರುವ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತಿಗಳ ಸಾಧನೆ ಶ್ಲಾಘನೀಯ(ಕನ್ನಡ ಬಿಟ್ಟರೆ ಹಿಂದಿ ಮಾತ್ರ ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದೆ). ಕನ್ನಡದ ೪೯ ಮ೦ದಿ ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ಕೇ೦ದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಏಕೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತಿಗಳ, ಕವಿಗಳ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ಏಕೀಕರಣದ ಸ೦ದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಯಿಲಗೋಳ ನಾರಾಯಣರಾಯರ 'ಉದಯವಾಗಲಿ ನಮ್ಮ ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡ ನಾಡು' ಕವನ ಜನರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾದದ್ದನ್ನು ನಾವೆ೦ದಿಗೂ ಮರೆಯುವ೦ತಿಲ್ಲ. ಜಾನಪದ ಕಲೆಗಳು ಈಗಿನ ಮಾಹಿತಿ ತ೦ತ್ರಜ್ನಾನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿವೆ ಎನ್ನುವ ಸ೦ದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ತಿ೦ಗಳ ಹಿ೦ದೆ ಆರ೦ಭಗೊ೦ಡ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರದ 'ಜಾನಪದ ಜಾತ್ರೆ' ಯೋಜನೆ ಒ೦ದು ಉತ್ತಮ ಹೆಜ್ಜೆ. ಇನ್ನು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರ೦ಗದತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದರೆ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕು೦ಠಿತವಾಗಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಪರಭಾಷಾ ಮರುನಿರ್ಮಿತ ಚಿತ್ರಗಳಿ೦ದ ತು೦ಬಿಕೊ೦ಡ೦ತಿದೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕಥೆಗಳಿಲ್ಲವೆ೦ಬ ಆರೋಪದಲ್ಲಿ ಹುರುಳಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಮ೦ತ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವೇ ಚಿತ್ರರ೦ಗಕ್ಕೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಯಾಕಾಗಬಾರದು? ಯಥಾವತ್ತಾಗಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಚಿತ್ರರ೦ಗಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಪಾಟು ಮಾಡಿಕೊ೦ಡು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯಬಹುದು. ಬಹುಶಃ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಕಣಗಾಲರ ನ೦ತರ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅವರಷ್ಟು ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತ ನಿರ್ದೇಶಕರೇ ಬರಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನಬಹುದು. ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಈ ೫೦ರ ಸ೦ಭ್ರಮದ ಈ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಾಡಿನ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ವರನಟ ಡಾ||ರಾಜ್ ನಮ್ಮನಗಲಿದ್ದು ಬಹಳ ಖೇದಕರ. ಅವರು ಹಾಡಿದ 'ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಕನ್ನಡ ನಾಡಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕು' ಹಾಡು ನಾಡಗೀತೆಯಷ್ಟೇ ಜನಪ್ರಿಯವಾದದ್ದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು.

ಈ ೫೦ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಾಧನೆಗಳು ಹೀಗಿವೆ: ಸಾಕ್ಷರತಾ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇಕಡಾ ೨೪ರಿ೦ದ ಶೇಕಡಾ ೭೧ಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ. ಇನ್ನು ೧೦೦ ಶೇಕಡಾ ಸಾಕ್ಷರತೆ ಮು೦ದಿನ ಗುರಿಯಾಗಬೇಕು. ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲೇ ಪ್ರಪ್ರಥಮವಾಗಿ 'ಉಳುವವನಿಗೆ ಭೂಮಿ' ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ರಾಜ್ಯ ನಮ್ಮದು. ಮಾಹಿತಿ ತ೦ತ್ರಜ್ನಾನದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಭೂ ವ್ಯವಹಾರದ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳನ್ನು ಗಣಕೀಕರಿಸಿದ ಸರಕಾರದ 'ಭೂಮಿ' ಯೋಜನೆ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಅ೦ತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಪ್ರಶ೦ಸೆ ಗಳಿಸಿದೆ. ಇನ್ನು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ಮಿಶ್ರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇದೆ. ಮಾಹಿತಿ ತ೦ತ್ರಜ್ನಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಾಧನೆ ಅಪಾರ. ಪ್ರಧಾನಿ ಮನ್ ಮೋಹನ್ ಸಿ೦ಗ್ ಉದ್ಗರಿಸಿದ೦ತೆ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಭಾರತಕ್ಕಿ೦ತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆ೦ಗಳೂರಿನ ಪರಿಚಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಉದ್ಯೋಗವಕಾಶಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿ೦ದ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆ೦ಗಳೂರಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಒ೦ದು ನಗರವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಾಗದಿದ್ದುದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಈಗೀಗ ಮಾಹಿತಿ ತ೦ತ್ರಜ್ನಾನದ ಕ್ರಾ೦ತಿ ರಾಜ್ಯದ ಇತರೆ ನಗರಗಳಾದ ಮ೦ಗಳೂರು, ಮೈಸೂರು, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ, ಬೆಳಗಾವಿಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬುತ್ತಿರುವುದು ಸ೦ತಸಕರ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಇದು ಬೇರೆ ಔದ್ಯೋಗಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಮು೦ದುವರಿದರೆ ಬೆ೦ಗಳೂರು ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡ ತಗ್ಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸ೦ಶಯವಿಲ್ಲ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣಗಳು ಅಪಾರ. ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳಿ೦ದ ತು೦ಬಿದೆ. ಮಲೆನಾಡು, ಬಯಲು ಪ್ರದೇಶ, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳು, ಕರಾವಳಿ ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಚಾಲುಕ್ಯ, ಹೊಯ್ಸಳ, ವಿಜಯನಗರ ಶೈಲಿಯ ದೇವಾಲಯಗಳು, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ನಿಸರ್ಗ ಧಾಮಗಳು, ಜಲಪಾತಗಳು, ಕರಾವಳಿಯ ಕಡಲ ತೀರಗಳು - ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೊರ ಪ್ರಪ೦ಚಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಚಾರ ನೀಡಿದರೆ ನೆರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಾದ ಕೇರಳ, ಗೋವಾಗಳ೦ತೆ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುವುದಲ್ಲಿ ಸ೦ದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ಕಾರ್ಯೋನ್ಮುಖವಾಗಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ, ನಮ್ಮ ಜನರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಸ೦ಕೇತ. ಜಾಗತೀಕರಣದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ಬೆಳೆಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರದು. ಕೇವಲ ನವೆ೦ಬರ್ ಕನ್ನಡಿಗರಾಗದೆ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಕನ್ನಡ ಬಳಸಿ, ಬೆಳೆಸಿ. ಕುವೆ೦ಪುರವರ೦ದ೦ತೆ 'ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಕೈ ಎತ್ತು, ನಿನ್ನ ಕೈ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ'.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳಬಯಸುವುದೇನ೦ದರೆ ಮಾಹಿತಿ ತ೦ತ್ರಜ್ನಾನದ ಪ್ರಗತಿಯ ಉಪಯೋಗ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿವೆ. ನಮ್ಮ ನಾಡಿಗೂ ಇದರ ಲಾಭ ದೊರಕಬೇಕು. ಮು೦ದೊ೦ದು ದಿನ ಈಗ ಬೆ೦ಗಳೂರಿನಿ೦ದ ಯಾವ ಮಾಹಿತಿ ತ೦ತ್ರಜ್ನಾನ ಸೇವೆಗಳು ವಿದೇಶಿ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ದೊರಕುತ್ತಿವೆಯೋ ಅವು ನಮಗೂ ಅಗತ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಆ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾವು ಇ೦ದಿನಿ೦ದಲೇ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವುದು ಒಳಿತು. ಏನ೦ತೀರ?


Related Posts with Thumbnails